Dé ultieme ontspanning

Jarenlang werd mij door vele bekenden en onbekenden voorgehouden dat dit dé ultieme manier van ontspannen is. Je hoeft niks, alleen maar liggen zweten. De sauna. Daar heb ik mij dus echt jarenlang tegen verzet.

Ontspannen kun je toch prima met een boek in de tuin, met het geluid van de vogeltjes (inmiddels schreeuwende of spelende kinderen) om je heen. Voetjes omhoog en wat wil je nog meer? Ok, een goed uitziende ober die mijn wijnglas van tijd tot tijd bijschenkt is niet onwelkom. Enige stoorzender zijn dan dus de kindjes en heel misschien de telefoon.

Toch is dat voor mij meer ontspannen dan die vervelende sauna’s. Ten eerste zijn ze zo vreselijk warm dat je er hartkloppingen van krijgt, ten tweede kun je niet tegen het hout leunen omdat dat zo heet is dat je bijna vast schroeit om tenslotte door de hete lucht bijna niet meer te kunnen ademen. Last but not least…. Je moet in je blote velletje. Het moge duidelijk wezen, ik heb een hekel aan de sauna.

Afgelopen zaterdag ben ik toch voor de bijl gegaan. De man mee, (hij is gek op sauna’s) en op naar dé zogenoemde ultieme ontspanning. Na een jaar van verstand op nul en doorgaan was dit de mogelijke kers op de taart. Ach,zo erg kan het toch niet zijn?

Regel 1. Mobiele telefoons komen niet voorbij de receptie.

 

Dus… ik mocht met de billen bloot. Met enkel een badjas en een plastic tasje voor boek en handdoek kwamen we de kleedruimte uit.

Blijkbaar schaamteloos ontdoen de mensen om ons heen zich van hun kleren, trekken hun badjasje aan en zonder enige moeite daarmee te hebben lopen ze weg.

Een beetje onwennig kijken we elkaar aan, nou toe maar dan.

Stilte a.u.b.

 

De eerste sauna is een beetje onwennig. “Stilte a.u.b.” hangt in elke sauna. Regel twee dus. Oh, dus we mogen ook niet praten. Nou prima, ook wel zo rustig. Van sauna naar dompelbad, kruidenbad weer naar de sauna. Kijk, onder water gaat het nog wel… maar echt ontspannen kan ik nog niet.

En dan komt het moment dat je na de derde sauna echt in de rust klapt. Ook al wil je het niet, je gaat gewoon. Rozig lig ik uiteindelijk aan de rand van een zoutwaterbad te drijven. Het hoofd is helemaal leeg en ik zie geen enkele blote kont meer. Iedereen is toch naakt, we hebben geen telefoon en de stilte in de sauna helpt je toch inderdaad wel te ontspannen. Gewoon echt helemaal niks. Geen gevoel van onrust dat je nog iets moet, of een dwingende telefoon die je met verschillende piepjes en lichtjes duidelijk maakt dat het aandacht wil. Misschien is dat het wel, die telefoon. De verknochte saunaganger zal misschien zeggen dat het van de kou-warmte wisseling komt, dat zou goed kunnen. Ik geloof dat je met een telefoon in je hand nooit zo goed kunt ontspannen dan wanneer je hem niet hebt. Geen tijd, geen gesprek, geen telefoon. Alleen een rustgevend ontspannend muziekje op de achter grond en de hammam geuren doen je ontspannen.

De verknochte saunaganger krijgt van mij gratis en voor niets gelijk en dat is in mijn geval best bijzonder.

De moraal van dit verhaal? Om te ontspannen, denk vaker eens niet aan je telefoon. Leg hem weg op gezette tijden en kies bewust voor ontspanning. De boog kan immers niet altijd gespannen zijn. En anders kun je altijd nog naar de sauna.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *