De clown van een mislukte circus act.

Voor pampus lig je op de bank naar buiten te staren. Al weken, nee eigenlijk al maanden ben je aan het aftellen. Nog één week van vijf dagen die acht uren tellen en dan is het eindelijk vakantie. Je vraagt je af hoe je die laatste week gaat overleven. Veertig uren nog zonder al te veel pech. Er hoeft maar iets tegen te zitten en je mag nog overwerken ook.

Koordansen op een veel te dun touwtje

Aangezien je energiepijl eigenlijk al leeg is zodra je goed en wel je kleren aangetrokken hebt, weet je dat die kans reëel is. Eigenlijk heb je het gevoel dat je aan het koorddansen bent op een veel te dun touwtje. De vraag is of je de overkant haalt of dat je hulpeloos naar beneden valt en wordt opgevangen in het net.

Die vakantie is je veiligheidsnet. Al maanden kijk je er reikhalzend naar uit. Het hele jaar heb je alle ballen in de lucht proberen te houden. Het waren er veel, té veel. Maar uiteindelijk zal het goed komen, drie lange weken vakantie zullen er voor zorgen dat je batterij weer oplaadt en je er weer tot de kerst tegen aan kan.

Het jongleren is mislukt

Op dit moment lig je op de bank naar de regen te staren en je beseft dat de regen net zo hard naar beneden klettert als de ballen die je het hele jaar in de lucht hebt proberen te houden. Op je werk had je meerdere ballen hoog te houden met een reorganisatie, diverse deadlines en je veeleisende baas. Je gezin gooide ook een redelijk aantal ballen de lucht in en je was ook nog mantelzorger voor een van je ouders. Vroeger was je als de lenige acrobaat comfortabel met deze ballen omgesprongen, deed je zelfs de salto nog even tussendoor. Op dit moment kun je nog maar één conclusie trekken. Het jongleren is mislukt. Je bent de clown van een mislukte circusact.

Reikhalzend heb je uitgekeken naar die drie weken vakantie. Nu je nog maar veertig uur hoeft te werken, besef je je dat die drie weken nooit genoeg zullen zijn om weer op te laden. Het grijpt je naar de keel. Over vier weken moet je alweer aan het werk. Maar hoe dan? Je weet niet eens hoe je je vakantie moet overleven. Het idee dat je de koffers moet pakken en het hele eind naar Italië rijden. Je ziet het niet zitten. Je zegt dat je geen keus hebt. Je bent het je kinderen, je man, je vrouw en de buurman van vijf straten verderop verschuldigd.

Dan neem je een besluit. Dit is de laatste keer dat je het zover hebt laten komen. Lang genoeg heb je geoefend op het jongleren met tien ballen. Het lukt niet, je wilt het niet meer. Dit nooit meer.

Wie ben je nu eigenlijk echt?

Nu is het tijd voor jou. Lang genoeg heb je alleen maar aan anderen gedacht. Dit jaar ga je de balans op maken van je leven. Wat wil je nu eigenlijk echt? Wie zit er achter de moeder, mantelzorger, werknemer, taxichauffeur en al die andere rollen die je je eigen hebt gemaakt door de jaren heen. Wat wil je doen? Wil je deze baan houden of kies je voor een andere carrière. Een leven waar jij de directeur bent van het circus en je je dromen waar gaat maken.

Je kijkt naar buiten. Je merkt op dat het gestopt is met regenen terwijl je dit besluit genomen hebt. De zon komt door de wolken en prikt op je huid. Je weet dat het goed is en sluit je ogen. Zo val je in slaap, zonder te piekeren. In alle rust. Je droomt je eigen droom.

Jij bent de regisseur van je dromen, je kunt ze waar maken door het gewoon te doen.

Dromen, durven, doen!

In de maanden juli en augustus een coachtraject starten levert je naast persoonlijke ontwikkeling ook nog een ‘Kom tot jezelf’ massage op bij Jikke van der Zijp. Kijk voor de actievoorwaarden onder het kopje tarieven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *